Pigwidgeon's Blog บล็อกนี้เป็นสมบัติของฮูกน้อยช่างสงสัย

~~~~ กลับมาแล้ว!!!!!!!!! 

เพิ่งกลับมาสดๆ ร้อนๆ ล่ะ มาถึงบ้านเมื่อห้าโมงเย็นนี่เอง สำหรับตอนนี้คงไม่สดๆ ร้อนๆ แล้วล่ะ

วันหยุดสนุกมากๆ ฮัลโลวีนปีนี้พิกแต่งชุดแฟนซีเหมือนกันน้า เพื่อนๆ ชอบกันเชียว

ห่างหายจากคอมพิวเตอร์ไปนาน สายตาดีขึ้นมาก แต่ตอนนี้ก็กลับมาเมื่อยล้าเหมือนเดิมแล้วล่ะ เพราะมีเรื่องสำคัญจะมาเขียนนี่!

ระหว่างการเดินทางขากลับ คิดไปคิดมาคงเขียนเรื่อง "คนไทยกับฮัลโลวีน" ไม่ทันแล้ว และเพื่อไม่ฝืนกำลังของตนเองจนเกินไป ก็เลยใช้เวลาในรถ คิดหาเรื่องมาเขียนในเย็นวันนี้ แล้วก็คิดออกว่า เราควรเขียนเรื่องเกี่ยวกับแฮร์รี่ พอตเตอร์ดีกว่า มีเพียบเลย

เดิมแล้วเทศกาลฮัลโลวีนมีที่มาจากเทศกาลดั้งเดิมของชาวเซลต์ ชาวพื้นเมืองโบราณที่อาศัยอยู่บนหมู่เกาะบริเตนใหญ่ฯ และฝรั่งเศสตอนเหนือ พวกเขาเชื่อกันว่า วันที่ 31 ตุลาคมในสมัยโบราณ เป็นวันสิ้นสุดของฤดูร้อน และวันที่ 1 พฤศจิกายนเป็นวันขึ้นปีใหม่ เมื่อชาวบ้านกักตุนอาหารสำหรับฤดูหนาวเสร็จแล้ว ทุกบ้านจะดับไฟเตา นักบวชจะไปขุดไฟทำพิธีบูชาเทพเจ้าบนยอดเขา พอรุ่งเช้าก็จะนำถ่านจากกองไฟมาแจกจ่ายชาวบ้าน

บ้างก็ว่า วันฮัลโลวีนเป็นวันที่วิญญาณชั่วร้ายจะออกมาจากโลกหลังความตาย เข้าสิงร่างของคนที่ยังมีชีวิตอยู่เพื่อที่จะได้มีชีวิตใหม่ จึงต้องทำการหลอกให้ผีร้ายหนีตะเลิดไปด้วยการดับไฟจากเตา จากตะเกียง และเทียนทั้งหลายให้อากาศหนาวเย็นมากๆ และแต่งตัวเป็นผีร้ายเพื่อหลอกผีจริง

หลังจากวันที่ 31 ชาวบ้านจะเฉลิมฉลองเทศกาลที่มีชื่อว่า "เทศกาลเซมเฮน (Samhain)" ผู้คนจะสวมเครื่องแต่งกายจากหัวและหนังของสัตว์ เป็นเวลา 3 วัน ในขณะที่ชาวโรมันให้วันนั้นเป็นวันของเทพีโพโมนา* เทพีแห่งผลไม้ เมื่อโรมันขยายอำนาจมายังเกาะอังกฤษ เทศกาลทั้งสองจึงหลอมรวมกันเป็นงานเดียว

ทางด้านคริสตจักร วันที่ 1 พฤศจิกายนเป็นวัน All Saints' Day วันที่ชาวคริสต์จะได้ระลึกถึงนักบุญต่างๆ ส่วนวันที่ 2 จะเป็นวัน All Souls' Day เพื่อให้ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ระลึกถึงคนที่ตายไปแล้วอีกด้วย แต่ทว่าผู้คนก็ยังไม่ลืมเทศกาลที่เก่าแก่ไป ยังคงฉลองเทศกาล "เซมเฮน-โพโมนา" อยู่ วันที่ 31 ตุลาคม จึงได้ชื่อเป็นวันที่ All Hallows' Day และเพี้ยนเป็น Halloween ในที่สุด

ปัจจุบัน เทศกาลฮัลโลวีนบูมมากในอังกฤษ อเมริกา แคนาคาและประเทศในยุโรปอีกหลายประเทศ รวมไปถึงดินแดนทางใต้อย่างออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ด้วย แต่เห่อกันมากที่สุดที่อังกฤษและอเมริกา 

* ชื่อของเทพีโพโมนา ก็เป็นที่มาของชื่อ โพโมนา สเปราต์ อาจารย์วิชาสมุนไพรศาสตร์จากเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์" นั่นเอง เฮ! 

ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ เทศกาลฮัลโลวีนเป็นช่วงเวลาสำคัญของเหล่าพ่อมดแม่มด ที่จะได้จัดงานเฉลิมฉลองถึงการมีอยู่ของพวกเขาเอง โดยที่มักเกิ้ลไม่รู้เลยว่ามีกลุ่มผู้วิเศษอาศัยอยู่ในโลกนี้จริงๆ ด้วยเหตุที่พวกเขามีเวทมนตร์ เทศกาลของพวกเขาจึงมหัศจรรย์กว่า งานเลี้ยงของพ่อมดแม่มดจึงยิ่งใหญ่ จนมักเกิ้ลอย่างเราๆ เทียบไม่ติดเลย

ทว่า วันฮัลโลวีนกลับเป็นวันที่มีความสำคัญมากกว่าวันปล่อยผี เพราะเกิดเหตุการณ์สำคัญในแฮร์รี่ พอตเตอร์ถึง 2 เหตุการณ์ด้วยกัน

ในเล่มสอง เราได้รับรู้ว่า วันฮัลโลวีนนั้นเป็นวันตายของนิกหัวเกือบขาด วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1492 เป็นวันที่ "เซอร์นิโคลัส เดอ มิมซี-พอร์พิงตัน" ผู้วิเศษที่ทำงานให้กับราชสำนัก ถูกจับได้ว่าเป็นพ่อมดและถูกตัดสินให้ประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ ถึงนิกจะสิ้นใจทันทีที่หัวถูกตัดแล้ว แต่เพชฌฆาตก็ไม่สามารถตัดเส้นเอ็นที่ขึงศีรษะออกได้ จึงเป็นที่มาของชื่อ "นิกหัวเกือบขาด"

และเหตุการณ์นี้ ทำให้เราได้รู้ว่า เหตุการณ์ต่างๆ ในแฮร์รี๋ฯ เกิดเมื่อไหร่ วันไหน ตั้งแต่วันเกิดของแฮร์รี่เอง วันที่แฮร์รี่เข้าฮอกวอตส์ วันที่พ่อแม่แฮร์รี่ถูกฆ่าตาย ฯลฯ พูดได้ว่าถ้าไม่มีนิกหัวเกือบขาด เราจะไม่มีวันทราบวันเวลาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในแฮร์รี่ พอตเตอร์ได้เลย!

นิกหัวเกือบขากจากเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์" 

 นิกหัวเกือบขาดโผล่ขึ้นมาจากจานอาหารเย็น (จาก HPLexicon)

 นิกหัวเกือบขาด แสดงโดย จอห์น คลีส ที่เพิ่งฉลองวันเกิดครบรอบ 70 ปี

ไปเมื่อวันที่ 27 ตุลาคมที่ผ่านมา

นอกจากจะเป็นวันตายของนิกหัวเกือบขาดแล้ว วันฮัลโลวีนยังเป็นวันที่เราได้รำลึก (เขียนถึงตอนนี้รู้สึกเศร้าเล็กน้อย) ถึงการจากไปของลิลี่กับเจมส์ พอตเตอร์ พ่อและแม่ผู้หาพระคุณมิได้ของพระเอกของเรา การเสียสละของทั้งสองเป็นการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่ ที่แม้แต่แม่มดที่จิตใจโหดร้ายที่สุดก็ยังต้องร้องไห้ แม้ชีวิตของทั้งสองจะดับสูญสลายไป แต่การตายของพวกเขากลับไม่สูญเปล่า แต่มีค่ายิ่งกว่าเพชรเม็ดที่งามที่สุดในโลก การเสียสละของพวกเขาทำให้แฮร์รี่มีชีวิตรอด ทำให้โวลเดอมอร์สิ้นอำนาจลง และทำให้โลกของผู้วิเศษกลับมาสงบสุขอีกครั้ง

Godric's Hollow โดย Sandelwood

~ ฮือๆ เศร้า 

ต่อไปนี้เป็นเหตุการณ์ทั้งหมดในแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่เกิดขึ้นในวันฮัลโลวีน

ปี 1 - ฮัลโลวีนปีแรกของแฮร์รี่

• ศาสตราจารย์ฟลิตวิกสอนคาถา "วิงการ์เดียม เลวีโอซ่า" ให้แก่นักเรียน
• เฮอร์ไมโอนี่เป็นคนเดียวที่ทำให้ขนนกลอยได้ รอนจึงอารมณ์เสียสุดๆ
• รอนพูดไม่เพราะลับหลังเฮอร์ไมโอนี่ ทำให้เธอเสียใจมากและแอบไปร้องไห้ในห้องน้ำตลอดบ่าย จนรอนและแฮร์รี่เริ่มรู้สึกเห็นใจ
• ณ งานเลี้ยงฮัลโลวีน ห้องโถงใหญ่เต็มไปด้วยค้างคาวเป็นๆ และฟักทองที่สอดเทียนอยู่ภายใน
• มีโทรลล์ถูกปล่อยออกมาอะลาวาด งานเลี้ยงจึงต้องยกเลิก
• สเนปถูกสุนัขสามหัวที่ชื่อปุกปุยกัดระหว่างที่ลอบขึ้นไปบนระเบียงทางเดินชั้นสาม
• แฮร์รี่และรอนออกตามหาเฮอร์ไมโอนี่ แต่เผลอขังโทรลล์ไว้ในห้องน้ำห้องเดียวกับเฮอร์ไมโอนี่ซะนี่ เมื่อรู้ว่าทำอะไรลงไปทั้งสองก็ไขกุญแจเข้าไปช่วย
• แฮร์รี่และรอนต่อสู้กับโทรลล์ แฮร์รี่เสกให้กระบองของโทรลล์ลอยและหล่นฟาดหัวมันจนสลบไป ไม้กายสิทธิ์ของแฮร์รี่เปื้อนขี้มูกโทรลล์
• เพราะวีรกรรมนั้น บ้านกริฟฟินดอร์จึงได้คะแนนไป 10 คะแนน

ปี 2 - งานเลี้ยงวันตาย

• งานเลี้ยงวันตายของนิกหัวเกือบขาด สามสหายพบเมอร์เทิลจอมคร่ำครวญ
• แฮร์รี่พยายามพูดตามที่นิกบอก เพื่อโน้มน้าวเซอร์แพตทริก หัวหน้าสมาคมผีนักล่าหัวขาดให้รับนิกเข้าชมรมแต่ไม่ได้ผลเพราะแฮร์รี่พูดตะกุกตะกัก
• ห้องแห่งความลับเปิดออกอีกครั้งในรอบห้าสิบปี ปลดปล่อยบาซิลิสก์ออกมา
• คุณนายนอร์ริส แมวของฟิลช์เห็นดวงตาของบาซิลิสก์ในแอ่งน้ำจนแข็งเป็นหิน
• ข้อความ "ห้องแห่งความลับได้ถูกเปิดออกแล้วฯ" ถูกเขียนบนกำแพง
• สามสหายพบเหตุการณ์เข้าเป็นคนแรกๆ
• ดัมเบิลดอร์ตัดสินว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยังเอาผิดแฮร์รี่และเพื่อนๆ ไม่ได้

ปี 3 - สุภาพสตรีอ้วนหนีตาย 

• วันหยุดไปเที่ยวฮอกส์มี้ด แฮร์รี่รู้สึกหดหู่ที่ไม่ได้ไปหมู่บ้านกับเพื่อนๆ ปีสาม
• มัลฟอยเยาะเย้ยแฮร์รี่ คอลินชวนแฮร์รี่มานั่งด้วยแต่เขาปฏิเสธ แฮร์รี่ถูกฟิลช์ตวาดเรื่องที่ไม่ไปซื้อกระดาษเหม็น แป้งฝุ่นเรอ ฯลฯ ของประหลาดต่างๆ
• วันแรกที่แฮร์รี่ได้เข้าไปในห้องทำงานของศาสตราจารย์ลูปิน ทั้งสองสนทนาเรื่องบ็อกการ์ต
• สเนปเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำยารักษาสุขภาพของลูปิน ลูปินขอน้ำยานี้อีกพรุ่งนี้
• ซิเรียส แบล็กลอบเข้ามาในโรงเรียน ฟันรูปของสุภาพสตรีอ้วนขาดวิ่น นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์ยืนอออยู่หน้าระเบียงเพราะเข้าหอนอนไม่ได้
• นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์ต้องนอนในห้องโถงใหญ่ ในถุงนอนนุ่มๆ สีม่วงที่ดัมเบิลดอร์เสกขึ้น

ปี 4 - การประลองเวทไตรภาคี

• วันชี้ชะตาของการประลองเวท ถ้วยอัคนีจะพ่นชื่อตัวแทนทั้งสามออกมา
• เฟร็ดกับจอร์จดื่มน้ำยาเพิ่มอายุเพื่อหลอกเส้นอายุ แต่ไร้ผล ทั้งสองกลับมีหนวดเครางอกออกมาแทน 
• สามสหายไปเยี่ยมแฮกริด และค้นพบว่าแฮกริดกับมาดามมักซีมกำลังมีใจให้กัน
• ถ้วยอัคนีพ่นชื่อวิกเตอร์ ครัม เฟลอร์ เดอลากูร์ และเซดริก ดิกกอรี่ตามลำดับ แต่ใครจะคาดคิดล่ะว่าถ้วยจะพ่นอีกชื่อหนึ่งอออกมา ชื่อของคนสุดท้ายที่คุณจะหวังให้ถ้วยอัคนีพ่นออกมา นั่นคือ "แฮร์รี่ พอตเตอร์" !
• อาจารย์จากสามโรงเรียน นายเคร้าช์ มักกอนนากัล สเนป และมู้ดดี้ ปรึกษากันว่าจะให้แฮร์รี่เข้าแข่งดีหรือไม่ ผลสรุปออกมาว่าแฮร์รี่ต้องเข้าแข่งขัน
• สายสัมพันธ์ระหว่างแฮร์รี่และรอนต้องขาดสะบั้นลง (ชั่วคราว)

ครั้นมาถึง ปี 5 ปี 6 และ ปี 7 ไม่มีรายละเอียดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันฮัลโลวีนอีก แต่ไม่เป็นไร เรายังมีวันอื่นๆ อีกนี่นา แค่ 4 ปีก็เพียงพอแล้วที่เราจะสนุกไปกับแฮร์รี่ พอตเตอร์

จะเห็นว่า เจ.เค.โรว์ลิ่ง ผู้เขียนเป็นนักประพันธ์ที่รู้จักเชื่อมโยงเทศกาลสำคัญเข้ากับผลงานของเธอเอง ไม่น่าเชื่อเลยว่าวันเพียงแค่วันเดียวกลับมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นมากมายขนาดนี้ วันฮัลโลวีนเป็นวันที่เกิดเหตุการณ์ที่พลิกผันชีวิตของตัวละครต่างๆ มากที่สุด ทำให้บทบาทของวันฮัลโลวีนในโลกแห่งความเป็นจริงน่าสนใจขึ้น

สำหรับคนไทย วันฮัลโลวีนเป็นเพียงเทศกาลธรรมดาๆ ของฝรั่ง คนไทยทำได้เพียงเลียนแบบวัฒนธรรมของเขา แต่สำหรับฝรั่งเขาแล้ว เป็นมากกว่าเทศกาลปล่อยผีธรรมดา ยิ่งใครๆ ที่เป็นแฟนเหนียวหนึบของแฮร์รี่ พอตเตอร์แล้วล่ะก็ จะยิ่งเห็นความสำคัญของฮัลโลวีนมากขึ้นไปอีก เพราะเป็นวันที่เราระลึกถึงการตายของลิลี่กับเจมส์ พอตเตอร์ ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ยอมเสียสละได้มากกว่าลิลี่กับเจมส์อีกแล้ว

เพราะฉะนั้นวันนี้ ขอไว้อาลัยให้แก่เจมส์และลิลี่ พอตเตอร์ เราจะจดจำการเสียสละของพวกคุณไว้ตลอดไป...

สุดท้าย ขอให้เพื่อนๆ ทุกคนสนุกกับเทศกาลฮัลโลวีนให้เต็มที่เลยนะ นอนหลับฝันดีกันนะทุกคน!

แล้วเดือนหน้ามาพบกันใหม่นะ สวัสดีจ้า ^^ 

Update วันนี้ไปเจอบทเพลงของนิกหัวเกือบขาด ที่ป้าโจตั้งใจจะใส่ลงไปในเล่มสอง แต่ บ.ก. สำนักพิมพ์เห็นว่าไม่จำเป็นจึงขอให้เธอตัดออกไป พิกเลยเอามาให้ทุกคนร้องกันจ้า เลือกทำนองเองนะ ^^

It was a mistake any wizard could make
Who was tired and caught on the hop
One piffling error, and then, to my terror,
I found myself facing the chop.
Alas for the eve when I met Lady Grieve
A-strolling the park in the dusk!
She was of the belief I could straighten her teeth
Next moment she'd sprouted a tusk.
I cried through the night that I'd soon put her right
But the process of justice was lax;
They'd brought out the block, though they'd mislaid the rock
Where they usually sharpened the axe.
Next morning at dawn, with a face most forlorn,
The priest said to try not to cry,
"You can come just like that, no, you won't need a hat,"
And I knew that my end must be nigh.
The man in the mask who would have the sad task
Of cleaving my head from my neck,
Said "Nick, if you please, will you get to your knees,"
And I turned to a gibbering wreck.
"This may sting a bit" said the cack-handed twit
As he swung the axe up in the air,
But oh the blunt blade! No difference it made,
My head was still definitely there.
The axeman he hacked and he whacked and he thwacked,
"Won't be too long", he assured me,
But quick it was not, and the bone-headed clot
Took forty-five goes 'til he floored me.
And so I was dead, but my faithful old head
It never saw fit to desert me,
It still lingers on, that's the end of my song,
And now, please applaud, or you'll hurt me.

ที่มา http://www.hp-lexicon.org/wizards/nick.html